Print:

Twee verschillende thema’s: Klimaatrisico managen en het klimaatprobleem oplossen

Willemijn Verdegaal , Co-Head Climate & ESG Solutions

LinkedIn profiel

Professionals zijn al goed bezig met het integreren van het klimaatrisico in hun dagelijkse adviespraktijk. Al is men nog wel vaak zoekend naar welke meetmethoden het beste gebruikt kunnen worden. En dat is ook bést lastig, want er is immers geen standaard voor. Zo hangt het er bijvoorbeeld maar net vanaf waar je naar kijkt: meer naar de verhouding tussen risico en rendement of meer vanuit strategisch oogpunt naar het fonds waarin belegd wordt.’

Aan het woord is Willemijn Verdegaal, co-head Climate & ESG Solutions bij Ortec Finance. Deze organisatie levert al 35 jaar technologie en oplossingen voor het managen van risico en rendement. Met meer dan 500 klanten in ruim 20 landen speelt dit bedrijf een cruciale rol in het verbeteren van de besluitvorming van klanten én helpen ze bij het managen van onzekerheid. Willemijn was één van de sprekers tijdens het Sustainable Finance & Climate Risk Event op 16 en 17 september jl. ‘Ons ideale plaatje is een holistische analyse waar je in een model gebaseerde consistente aannames meeneemt in je berekeningen. Dat helpt mee om het vergroeningsproces waar we blijvend met elkaar in acteren, proactief te managen. En dan zie je wel dat een behoorlijk aantal partijen daar nog niet op die geïntegreerde manier mee bezig is. En dat is begrijpelijk.’

Enorme berg: geen gemakkelijk proces

‘Het is immers complexe materie en we merken dat dit in de praktijk als een behoorlijke berg ervaren kan worden. Het is ook geen gemakkelijk thema om mee aan de slag te gaan’, aldus Willemijn. ‘Maar uiteindelijk is het ook, vanuit praktisch oogpunt bezien, ‘gewoon’ een kwestie van budget alloceren en er een aantal mensen voor vrij spelen. En hoe goed je je voorbereiding ook is, je zult altijd zaken tegenkomen. Juist vanwege de ingewikkelde thematiek’, aldus Willemijn.

Coherent verhaal van belang

‘Meestal worden deze processen overigens gestart door de bestuurders van een organisatie. Zij willen dan bijvoorbeeld uitgezocht hebben wat er moet gebeuren in het kader van duurzaamheid in relatie tot finance. Men vindt het daarbij belangrijk dat er een coherent verhaal is, zowel intern als extern. Het gaat daarnaast vooral ook om het stellen van de juiste prioriteiten. Zo kun je er als risicomanager bijvoorbeeld voor kiezen om wat minder ambitieus bezig te zijn met de vergroeningsagenda, omdat je denkt dat dit ten koste gaat van het rendement. Wanneer dit de aanname is, ongeacht of deze juist is of niet, dan is het wel van belang dat je prioriteiten helder zijn. Anderen zeggen bijvoorbeeld weer dat ze concentratierisico voor lief nemen. Het zijn stuk voor stuk keuzes die met het bestuur afgestemd moeten worden.’

Start van modelleren

‘En als de uitgangspunten eenmaal helder zijn, dan kunnen wij beginnen met modelleren. Dan rekenen we bijvoorbeeld uit wat de klimaatscore van een fonds is. Wij geven veel, heel veel cijfers weg, maar vertellen niet wat een fonds geacht wordt te doen. Dat kunnen we ook niet, want dat is de keuze van de organisatie zelf. Wij zijn vooral de coachende adviseurs die helpen om de juiste (strategische) vragen te stellen. Afhankelijk van de antwoorden op die vragen wordt uiteindelijk het beleid gebaseerd. Zie ons vooral als degene die het gereedschap levert. Zoals, om maar een metafoor te gebruiken, de hamer en spijkers om een huis te bouwen: wij bepalen niet hoe de woning gebouwd moet worden. Dat doet de aannemer.’

Verschillende gereedschappen voor verschillende doelen

‘Uiteindelijk maken we via door de wetenschap geaccepteerde modellen een inschatting van wat er zou kunnen gebeuren. Maar het blijft een inschatting die dient om het besluitvormingsproces te ondersteunen. Het managen van klimaatrisico’s en het oplossen van het klimaatprobleem zijn daarbij twee verschillende vraagstukken. Voor de één heb je de spreekwoordelijke schroevendraaier nodig en voor de ander juist een nijptang. In de praktijk zie ik nog weleens dat er te weinig onderscheid gemaakt wordt tussen deze thema’s die uiteraard wel nauw met elkaar verbonden zijn. Het gaat vooral om de samenhang.

Ook denken fondsmanagers regelmatig dat de keuze voor vergroening automatisch betekent dat de daarmee verbonden risico’s gemanaged zijn. En dat is niet zo, want er zijn veel risico’s waar in een benchmark bijvoorbeeld geen rekening mee gehouden wordt. Aan de andere kant begrijp ik de uitdagingen rondom dit onderwerp ook wel, want er spelen niet alleen veel belangen een rol, ook de communicatie richting de verschillende partijen is complex. Op gegeven moment gaat er het erom dat je met de beste bedoeling een integere, transparante, goed onderbouwde beslissing maakt die gebaseerd is op goede processen, consistente aannames en betrouwbare technologische tools. En wat de beste keuze is? Dat weten we pas over 10 of 20 jaar, maar met de juiste tools, de beste mensen en zorgvuldig doordachte processen zijn we al een heel eind op de goede weg’, besluit Willemijn.

Verder lezen?

Laat uw e-mail achter en ontvang de gehele whitepaper direct in uw mailbox.