Print:

Het hypotheekproduct van de toekomst 2

Tom van der Geest, Director

LinkedIn profiel

De hypotheek van mijn moeder

Mijn moeder is vorige maand 89 geworden. Ze woont nog zelfstandig in haar eigen huis, ook fiscaal gezien is het een eigen woning. Ze heeft geen hypotheek, ondanks dat de titel van dit stukje dat wel doet vermoeden. Ze heeft natuurlijk wel een hypotheek gehad, maar die is al lang afgelost.

Mijn ouders kochten in 1960 hun eerste huis voor 26.000 gulden. Het was een belangrijke stap voor hen na jaren van inwoning: een fenomeen uit de jaren vijftig waar we ons nu geen voorstelling bij kunnen maken. Je huurde een paar kamers bij familie of onbekenden en trok bij hen in. Er waren in die naoorlogse jaren domweg geen huizen beschikbaar. De hypotheekvormen waar mijn ouders uit konden kiezen waren een lineaire hypotheek en een annuïtaire hypotheek. Wat is er veranderd in al die jaren? Natuurlijk hadden ze binnen dertig jaar de hypotheek afgelost en wonen ze al jaren in een hypotheekvrij huis.

Woonlasten zijn voor de meeste mensen de grootste kostenpost. De maandelijkse huur of de hypotheeklasten vormt een grote aanslag op het huishoudbudget. Het wegvallen van een dergelijke kostenpost, bijvoorbeeld bij een hypotheekvrij huis, scheelt enorm. Hierdoor is mijn moeder, ondanks een klein pensioentje, in staat om in haar eigen huis te blijven wonen. Dat huis is comfortabel, want na het afbetalen van de hypotheek kwam er geld vrij waarmee het huis is gemoderniseerd.

Onze overheid ziet graag mensen zoals mijn moeder: ouderen die lang zelfstandig wonen, eventueel met wat mantelzorg. Ze zijn geen grote kostenpost voor onze publieke middelen. Maar er komt een moment dat er extra voorzieningen nodig zijn om het zelfstandig wonen te kunnen voortzetten. Wellicht is een verbouwing nodig? Maar waar komt het geld vandaan?

Voor de crisis hadden we diverse vormen van wat je seniorenhypotheken kunt noemen. In de reclame zag je energieke ouderen op bedden springen of wegdromen bij het idee van het maken van grote cruise. Echt succesvol zijn deze producten niet geweest. De doelgroep voor deze producten was waarschijnlijk net zo behoudend als mijn moeder. Het geld opmaken, consumeren past niet bij deze generatie.

Maar nu is er geld nodig om de kwaliteit van leven, ook in de laatste fase, zo optimaal mogelijk te houden. Het vermogen van mijn moeder zit in de stenen. Waar komt het geld vandaan? Naar de bank voor een hypotheek? Ze zien haar aankomen. Kinderen worden genoodzaakt om leningen af te sluiten en zo liquide middelen te genereren voor de noodzakelijke zorg of aanpassingen in de woning. Het alternatief is verhuizen en dat wil mijn moeder, maar ook onze overheid, niet.

Met de sterk groeiende vergrijzing en een groeiend eigenwoningbezit onder deze groep is er een serieuze behoefte aan financiële producten voor deze doelgroep. Mijn moeder voldoet niet aan de regels om een hypotheek te krijgen. Maar misschien moeten we de regels veranderen?

Wij gebruiken cookies om IIR.nl gemakkelijk te maken. Bezoekt u onze website, dan gaat u akkoord met deze cookies meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten