Print:

Bijzonder beheer: meer partijen moeten hun verantwoordelijkheid nemen

“Hypotheekverstrekkers, commerciële verhuurders en woningcorporaties hebben in toenemende mate te maken met betalingsachterstanden. Het zou goed zijn om de verschillende data bij elkaar te voegen en wellicht kunnen we van elkaar leren door de oplossingen die we hanteren met elkaar uit te wisselen. Dat is een van de redenen waarom ik de uitnodiging om deel te nemen als spreker aan het congres Bijzonder en preventief beheer heb geaccepteerd.”

Nathalie Boerebach heeft de onderwerpen Wonen en Leefomgeving in haar portefeuille bij Aedes, de branche- en werkgeversorganisatie van de woningcorporaties. Zij is de opsteller van de Corporatiemonitor Huisuitzettingen & Huurachterstanden. Een weinig vrolijk makend document, waaruit blijkt dat vorig jaar 23.100 huisuitzettingvonnissen zijn gewezen. “Daarvan is een kleine 7.000 uitgevoerd. Een groot aantal, maar aan de andere kant zijn de corporaties erin geslaagd na de uitspraak van de rechter alsnog een oplossing te vinden met de huurder. Die oplossing kan bestaan uit een betalingsregeling maar ook uit het in de praktijk brengen van het ‘Tweede kansbeleid’. Dat betekent dat de huurder een nieuwe kans krijgt, maar dat we, wel een voorwaarde daaraan verbinden in het huurcontract die de huurder moet accepteren. Dat kan bijvoorbeeld hulpverlening zijn, een budgetcoach of psychiatrische begeleiding.”

‘Problematiek hetzelfde’ Haar aanwezigheid op een congres dat vrijwel geheel bevolkt zal worden door hypotheekverstrekkers en –adviseur heeft nog een andere reden. “Voor iedereen die woningen beschikbaar stelt aan mensen staat het bieden van woongenot, of noem het een dak boven het hoofd, voorop. Niemand is er op uit een bewoner uit te zetten. Toch gebeurt dat in alle sectoren en altijd is daar een intensief traject aan voorafgegaan. De doelgroepen van een bank en een corporatie kunnen verschillen, maar de problematiek bij betalingsachterstanden is vaak dezelfde. Zowel hypotheekverstrekkers als sociale verhuurders hebben te maken met de economische teruggang, de toenemende werkloosheid en de soms grote inkomensterugval van zelfstandige ondernemers. Ook komen we elkaar tegen bij zogenoemde life events. Als mensen gaan scheiden blijft de ene partner wellicht achter in het koophuis, terwijl de andere een huurwoning betrekt. Wij proberen de veranderingen in de financiële positie van de huishoudens goed te bij te houden. Geldt datzelfde voor de banken? Het zou goed zijn daarover van gedachten te wisselen.”

Nathalie Boerebach wijst erop dat banken en corporaties ook tegen dezelfde belemmeringen oplopen als het gaat om het optimaal uitvoeren van preventief beheer. “Samen met tal van instellingen, waaronder de NVB, hebben wij tien jaar gewerkt aan een systeem van schuldenregistratie. Dat had ook in de politiek draagvlak, maar mocht niet van de grond komen omdat het College Bescherming Persoonsgegevens bezwaar had vanwege inbreuk op de privacy. Mensen zijn geneigd de woonlasten zo lang mogelijk door te betalen omdat het verliezen van huis het laatste is wat ze willen. Ontstaat er desondanks een achterstand, dan staat bij een groot deel van bewoners het financiële water al tot aan de lippen en lopen huiseigenaren en geldverstrekkers eigenlijk al achter de feiten aan. Op dit moment verkent Aedes samen met BKR de mogelijkheden voor een Vindplaats Schulden (VPS). De bedoeling is dat hierin betalingsachterstanden bij woningcorporaties worden geregistreerd. Om niet met de privacyregels in strijd te komen beperkt de toegang zich tot gemeenten en corporaties, die de gegevens kunnen gebruiken om hun schuldhulpverleningsbeleid zo effectief mogelijk in te richten. Het zou nuttig zijn als we in een later stadium deze data wellicht ook met andere partijen kunnen delen.”

Meer armslag Als het om life events gaat, kan een effectieve samenwerking tussen banken en corporaties ook problemen voorkomen, als althans de regelgeving dat mogelijk maakt: “Het is voor ons bijzonder moeilijk de risicofactoren in een vroegtijdig stadium in beeld te krijgen. Tijdens de intake mogen wij vrijwel geen vragen stellen over de persoonlijke situatie en het verleden van de kandidaathuurder. Veel meer dan het controleren van de identiteit en het inkomen of de uitkering kunnen wij niet. Zouden wij wat meer armslag krijgen dan kunnen wij pro actief met de huurder in gesprek gaan als sprake is van bijvoorbeeld overlijden van een partner, baanverlies, ziekte of echtscheiding. En dat kunnen ook de oorzaken zijn waarom iemand overstapt van een koop- naar een huurwoning.”

Tot slot van het gesprek wijst Nathalie Boerebach op het feit dat ook de overheid zelf een rol speelt bij het ontstaan van schulden, zowel bij de geldverstrekker als bij de verhuurder. “Een huisuitzetting of gedwongen woningverkoop is vrijwel altijd het gevolg van schulden bij verschillende partijen. De wetgever heeft de Belastingdienst en het CJIB aangewezen als preferente schuldeisers. Doordat hun vorderingen eerst betaald moeten worden blijft er vaak geen geld meer over om de woonlasten te betalen. Om bewoners een dak boven het hoofd te laten houden is het dus nodig dat meerdere partijen hun verantwoordelijkheid nemen.”

Wij gebruiken cookies om IIR.nl gemakkelijk te maken. Bezoekt u onze website, dan gaat u akkoord met deze cookies meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten